Onlangs was Saskia in Costa Rica met 45 biomimicry professionals voor de BPro-reünie.
Laat je even meevoeren in een week vol natuur, inspiratie en gesprekken over de toekomst
van biomimicry.
Bpro opleiding
In februari verbleef ik in La Cusinga, aan de Pacific kant van Costa Rica, voor een
biomimicry reünie/conferentie, geïnitieerd door Biomimicry 3.8. In totaal waren er ca 45
BPro’s van over de hele wereld (van de ca 125).
Het was zó fijn om oude bekenden weer te zien, nieuwe mensen te ontmoeten en te horen
waar iedereen mee bezig is. Met zoveel deelnemers via co-creatie een programma
samenstellen leek me een uitdaging maar de balans was perfect: inhoudelijke sessies
werden afgewisseld met veel ruimte voor gesprek, reflectie, stilte en natuurlijk tijd in de
natuur. Er was een goede mix tussen denken en doen.
We wisselden ervaringen uit over biomimicry-educatie, leerden meer over nieuwe tools die in
ontwikkeling zijn en doken in thema’s zoals de Nature of Trust (wat kan de natuur ons leren
over het opbouwen, versterken en onderhouden van vertrouwen?) en we verkenden samen
de toekomst van biomimicry en wat de opvolger van de BPro opleiding zou kunnen zijn. De
huidige, zevende cohort is namelijk de laatste in zijn soort.
AI en biomimicry
We bespraken hoe AI het doen van biomimicry verandert en hoe dat ook (onze) trainingen
verandert. AI versnelt het vinden van biologische inspiratie enorm: in minuten heb je
tientallen voorbeelden op tafel. Maar juist daardoor verschuift de uitdaging: minder zoeken,
meer vertalen. De echte vraag wordt hoe we biologische strategieën omzetten in toepasbare
ontwerpprincipes en hoe organisaties de cultuur ontwikkelen om die ook daadwerkelijk te
implementeren. Biomimicry wordt daarmee niet alleen een methode, maar steeds meer een
innovatiecultuur.
Een vraag die ons bezighoudt: hoe kan AI bijdragen aan het (re)connect-aspect van
biomimicry? Als je in luttele minuten vanaf je laptop tientallen natuurlijke strategieën kunt
oproepen, wat doet dat dan met onze relatie met de natuur? Versnelt het alleen ons
denkproces, of kan het ons ook helpen om met meer aandacht, verwondering en diepgang te
kijken? Misschien ligt de uitdaging niet in óf we AI gebruiken, maar in hóe we het inzetten als
startpunt voor echte ontmoeting, in plaats van vervanging daarvan.
Ook bespraken we hoe we biomimicry in Europa verder kunnen versterken: wat is de
onderzoeksagenda, waar moet (volgens de EU) innovatie aan bijdragen, waar liggen
kansen, etc. Als je daar met ons over mee wilt praten, voel je welkom.
Verbinding
Er was ruimte voor serieuze gesprekken, maar minstens zoveel voor plezier en lachen met
elkaar. We zagen walvissen, reuzeschildpadden en duivelsroggen op weg met de boot naar
Corcovado, waar we oog in oog stonden met een poema, die doodleuk langs onze
picknicktafel banjerde. Tijdens het kajakken tussen de mangrovebossen zagen we
kapucijners, allerlei tropische vogels ara’s en neushoornvogels, baby kolibries, krokodillen en
slangen.
De combinatie van deze betrokken community en de indrukwekkende natuur van Costa Rica
werkt nog steeds door. Het voelt bijzonder om onderdeel te zijn van een internationale groep
mensen die wil blijven leren van de natuur en die lessen toepassen in innovatie, onderwijs en community-ontwikkeling. Dat motiveert nog meer om ook in Nederland die beweging echt
van de grond te krijgen!